ในบางครั้งเราถูกออกแบบให้เดินลำพัง
กี่พันครั้ง กับความผิดหวังที่เดินเข้ามา
นานแค่ไหน ที่ต้องโดดเดี่ยวและมีน้ำตา
ความอ่อนล้าละลายละเลงจนถึงหัวใจ
เธอเคยรู้สึกเหมือนกับฉันบ้างไหม
แค่ใครสักคนที่คอยเข้าใจและไม่หายไปไหน
ไปไม่ถึงสักที มีแต่ฉันที่อยู่ตรงนี้
เป็นอย่างนี้ทุกทีใช่ไหม
แค่ในวันนี้ฉันรู้สึกกลัว
พอจะมีใครบ้างไหม
จะยืนอยู่ตรงนี้เคียงข้างกัน สักที
มีแต่คำถามที่ไม่มีคำตอบ
มีแต่รอยแผลที่ไม่มีคำอธิบาย
มีแต่ช่องว่างในใจ
ปรัชญาที่ใดก็ตอบไม่ได้ที่ว่าน้ำตาจะทำให้ฉันเป็นคนเข้มแข็ง
แต่สุดท้ายก็พอได้ปลอบใจ
มองข้างๆ ก็ยังไม่มีใคร
มองท้องฟ้าทั้งวันจะผิดไหม
นี่ฉันควรทำอย่างไร
อยู่ตรงนี้ไม่มี key ไม่มีเสียงดนตรี จะบรรเลงค่ำคืนของ My life ep
I believe imma need somebody please
บางทีมันก็คิดอยู่ในนี้ อยากรู้ว่า
เธอเคยรู้สึกเหมือนกับฉันบ้างไหม
แค่ใครสักคนที่คอยเข้าใจและไม่หายไปไหน
ไปไม่ถึงสักที มีแต่ฉันที่อยู่ตรงนี้
เป็นอย่างนี้ทุกทีใช่ไหม
แค่ในวันนี้ฉันรู้สึกกลัว
พอจะมีใครบ้างไหม
จะยืนอยู่ตรงนี้เคียงข้างกัน สักที
ไปไม่ถึงสักที มีแต่ฉันที่อยู่ตรงนี้
เป็นอย่างนี้ทุกทีใช่ไหม
แค่ในวันนี้ฉันรู้สึกกลัว
พอจะมีใครบ้างไหม
จะยืนอยู่ตรงนี้เคียงข้างกัน
ไปไม่ถึงสักที มีแต่ฉันที่อยู่ตรงนี้
เป็นอย่างนี้ทุกทีใช่ไหม
แค่ในวันนี้ฉันรู้สึกกลัว
แล้วมันจะเป็นเธอได้ไหม
ที่ยืนอยู่ตรงนี้เคียงข้างกัน สักที